VAR vervalt en nu?


Per 1 mei vervalt de VAR en volgt de beoordeelde overeenkomst haar op. Als je conform de richtlijnen van de belastingdienst werkt dan is er nog niet zo gek veel aan de hand. Lastig worden de randgevallen en zoals altijd hangt het lekkerste fruit op de rand van de afgrond. Ik weet niet waar we blij mee moeten zijn, maar er is ook geen reden voor treurnis. De VAR was interessant voor ZZP-ers, mensen die op grond van een overeenkomst van opdracht werkzaamheden voor een opdrachtgever verrichten. Het vervelende van de VAR was dat ze een vorm van schijnzekerheid gaf. Als de belastingdienst de opgegeven omstandigheden achteraf anders beoordeelde dan wordt er gewoon nageheven bij de opdrachtgever en soms bij de opdrachtnemer. Dit laatste vooral afhankelijk van de vraag wie de informatie voor de VAR-verklaring had verstrekt. De VAR regelgeving bood die ruimte ook. De onzekerheid werd contractueel meestal op de opdrachtnemer afgewenteld.

Deregulering Beoordeling Arbeidsrelaties

De belastingdienst heeft zich het hoofd gebroken over de ZZP-ers. ZZP-ers worden geacht in een overeenkomst van opdracht te werken en voor verschillende opdrachtgevers werkzaam te zijn. In de praktijk van alle dag is dat wel eens lastig. Als de belastingdienst op basis van de haar verstrekte informatie een arbeidsrelatie beoordeeld dan zit de dienst daar aan vast. De dienst moet dan gaan bewijzen dat de verstrekte informatie opzettelijk onjuist is verstrekt. Hoewel men vermoedt dat niet iedereen even oprecht is, is het aantonen dat iemand niet oprecht is erg lastig. Om die reden wil men dat de belastingdienst de handen zo veel mogelijk vrij houdt. Als de beoordeling van de arbeidsrelatie in eerste aanleg niet bij de dienst ligt, dan kan de dienst zonder al te veel hindernissen de situatie achteraf beoordelen. En achteraf ziet alles er anders uit.

De Deregulering Beoordeling Arbeidsrelaties gaat er dus van uit dat partijen verstandig handelende mensen zijn, dat men weet waarmee men bezig is en dat opdrachtgever en opdrachtnemer goed weten wat een overeenkomst van opdracht inhoudt: namelijk het tegen vergoeding uitvoeren van een opdracht. Een opdracht kan zijn het reorganiseren van een bedrijf, het bouwen van een softwarepakket voor rekening van opdrachtgever, het voor een bepaalde datum oogsten van een perceel, het controleren van een administratie en zo voort en zo voort. De vergoeding kan op vele manieren worden bepaald, partijen zijn daar in principe vrij in. Pas echter wel op; het mag ook geen aannemen van werk worden, dan gelden weer andere regels. Hoe een bepaalde klus moet worden aangepakt is het probleem van de opdrachtnemer, hij hoeft het ook niet perse zelf te doen, als de voor het werk vereiste kwaliteit of kwantiteit maar gehaald wordt om de opdracht adequaat te kunnen voldoen.

De overeenkomst van opdracht is op vele terreinen inzetbaar. Van het zelfstandige beroep en de hooggekwalificeerde technicus, tot de tijdelijke vervanger van de tuinmedewerker, voor allen kan de overeenkomst van opdracht kan een uitkomst zijn. Een aantal zaken zijn belangrijk om in de gaten te houden: de duur van de overeenkomst en de vervangbaarheid van de persoon die de opdracht feitelijk uitvoert en het toezicht (gezag) op de uitvoering. Een overeenkomst van opdracht wordt uit de aard van de opdracht geacht een korte doorlooptijd te hebben. Herhaling van opdrachten bij dezelfde opdrachtgever hoeft geen probleem te zijn, maar leidt wel tot een verhoogd risico als aaneensluitende opdrachten later dan 1,5 a 2,5 jaar gaan duren. De exacte duur hangt af van de soort opdrachten, het aantal en mate waarin de rechter oordeelt dat er “in dit specifieke geval” na x tijd sprake is van een overeenkomst van arbeidt. Als er geen vervanging mogelijk is dan neigt de opdracht naar een arbeidsovereenkomst en als de opdracht onder nauwgezet toezicht wordt uitgevoerd, dan moet de opdrachtnemer zeer hoge gekwalificeerde werkzaamheden verrichten wil dat niet onder het gezag van de opdrachtgever komen te vallen.

De beoordeling van de situatie is dus van nog al wat factoren afhankelijk. Het lastige van bijna alle situaties is dat als opdrachtgever en opdrachtnemer elkaar gevonden hebben en ze graag een langduriger relatie aan gaan, de overeenkomst van opdracht erg dicht tegen de arbeidsovereenkomst komt te liggen. Het onderscheidt vervaagt dan en hoewel men van te voeren zonder enige twijfel uit mocht gaan van de overeenkomst van opdracht wordt dat na verloop van twee tot drie jaar toch anders beoordeeld. De duur van de overeenkomst van opdracht en de afwezigheid van andere opdrachtgevers maakt dat voor dezelfde situatie andere conclusies getrokken gaan worden, eigenlijk alleen maar door het verstrijken van de tijd.

Het spel moet volgens de regels gespeeld worden

Als je je strak aan de regels voor de overeenkomst van opdracht houdt, dan zie ik geen probleem in de beoordeling van de arbeidsverhoudingen. Het probleem gaat zitten in de grensgevallen. Wat is nog wel en overeenkomst van opdracht en wanneer slaat een overeenkomst van opdracht gezien de duur om in een arbeidsovereenkomst? Voor de eerste heeft de belastingdienst een aantal modelovereenkomst gemaakt en biedt ze aan om overeenkomsten te toetsen. Het probleem gaat uiteindelijk zitten in de feitelijke invulling en de duur van de overeenkomst. Het tweede is een zaak die belanghebbenden zelf moeten bewaken. Belanghebbenden die beide zaken niet in de peiling (laten) houden gaan vroeg of laat een keer nat zoals dat in het klaverjassen heet.

Leave a Reply